گفتي

 وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.

وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.

وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.

وقتی خواستم گريستم، گفتند دروغ است.

وقتی خواستم بخندم، گفتند دیوانه است.

دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم

خداوندا

به هر کس که دوست میداری بیاموز

که عشق از زندگی کردن بهتر است

و به هر کس که دوست میداری بچشان

که دوست داشتن از عشق برتر است.

من هرگز نمی نالم…

قرنها نالیدن بس است…

میخواهم فریاد بزنم…!

اگر نتوانستم سکوت میکنم….

                                            (دكتر شريعتي)

در تصویر حکاکی شده بر سنگهای تخت جمشید

هیچ کس عصبانی نیست

هیچ کس سوار بر اسب نیست

هیچ کس را در حال تعظیم نمی بینی

هیچ وقت در ایران برده داری مرسوم نبود

در بین این صدها پیکر تراشیده شده

حتی یک تصویر برهنه وجود ندارد

این آداب اصیلمان است

نجابت

قدرت

احترام

مهربانی

خوش رویی

تقدیم به همه ایرانیان تا یادمان باشد که چه بودیم و چه شدیم

وقتی که دیگر نبود

من به بودنش نیازمند شدم

وقتی که دیگر رفت

من به انتظار آمدنش نشستم

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد

من او را دوست داشتم

وقتی که او تمام کرد

من شروع کردم

وقتی که او تمام شد

من آغاز کردم

چه سخت است تنها متولد شدن

مثل تنها زندگی کردن است

مثل تنها مردن

                                                                      (دکتر علی شریعتی)

آيا در اين دنيا كسي هست بفهمد

كه در اين لحظه چه مي كشم ؟ چه حالي دارم؟

چقدر زنده نبودن خوب است ، خوب خوب خوب

(اگردرترجمه اشكالي وجوددارد در قسمت نظرات بنويسيد)    

دنیا را بد ساخته اند کسی را که دوست داری ،

تو را دوست نمی دارد  کسی که تورا دوست دارد ،

تو دوستش نمی داری …

اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد

 به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسند

و این رنج است …

(دكتر شريعتي)